بستن
license

استاندارد پایپوش ایمنی

استاندارد 1136

استاندارد "پایپوش وسایل حفاظت شخصی پایپوش ایمنی الزامات" نخستین بار در سال 1344 تهیه شد. این استاندارد بر اساس پیشنهادهای رسیده از کارشناسان و بررسی توسط کمیسیون­های مربوط برای چهارمین بار مورد تجدید نظر قرار گرفته و نهایتا در مورخ 23/09/1392 استاندارد مورد اجرای فعلی تصویب گردید.

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین الزامات پایه­ای برای پایپوش­های ایمنی به طور عام و الزامات پایپوش­های ایمنی برای کاربردهای خاص، جهت استفاده عموم، می­ باشد.

 این استاندارد بر اساس استاندارد بین المللی ISO 20345 : 2011, Personal protective equipment – Safety و بر اساس نیاز صنعت در کشورمان تدوین شده است و شامل الزاماتی از قیبل مقاومت در برابر خطرات مکانیکی، مقاومت در برابر لیز خوردگی، خطرات حرارتی و جنبه ­های ارگونومی می­باشد.

استاندارد-پایپوش-ایمنی

برای اجرای استاندارد 1136 استفاده از مراجع زیر الزامی است:

1.      استاندارد ملی ایران شماره 314، چرم روش تعیین PH چرم روش آزمون.

2.      استاندارد ملی ایران شماره 1564، روش آزمون نفوذ میخ و گسیختگی رویه از تخت در پایپوش­های ایمنی و حفاظتی.

3.      استاندارد ملی ایران شماره 8285، پایپوش مقاومت به سایش زیره روش آزمون

4.      استاندارد ملی ایران شماره 9624، پایپوش روش­های آزمون کفی مقاومت سایشی روش آزمون.

5.      استاندارد ملی ایران شماره 11168، چرم - آزمون­های شیمیایی تعیین مقدار کروم VI

6.      استاندارد ملی ایران شماره 11892، پایپوش محافظهای ساق و پا سرپنجه و ورق­های فلزی مقاوم در برابر نفوذ اجسام تیز و برّنده

7.      استاندارد ملی ایران شماره 12337، پایپوش روش­های آزمون کفی و گلچه جذب و دفع آب

8.      استاندارد ملی ایران شماره 17050، پایپوش وسایل حفاظت شخصی روشهای آزمون

9. BS EN 50321, Electrically insulation footwear for working on low voltage installations.

10. BS EN 12568, Foot and leg protectors – Requirements and test methods for toecaps and penetration resistant inserts.

الزامات استاندارد 1136 مربوط به اجزای مختلف پایپوش ایمنی می­شود برای مثال ویژگی­های سرپنجه ایمنی، زیره کفش، آستری، گلچه، چرم و ... که بطور خلاصه به بخشهایی از این موارد اشاره می­شود:

سرپنجه ایمنی

جزئی از پایپوش است که به گونه­ای طراحی شده است که بتواند پنجه­های پای شخص استفاده کننده را در برابر ضربه­ای با انرژی حداقل J 200 و نیروی فشردگی حداقل KN 15 محافظت کند علاوه بر این طول داخلی سرپنجه و مقاومت در برابر خوردگی از بندهای مهم این استاندارد می­باشد.

الزامات دقیق سرپنجه ایمنی در استاندارد 11892 و روش­های آزمون آن طبق استاندارد 17050 صورت می­پذیرد.

آستر رویه و دستک

این بخش طبق استاندارد تعریف شده مربوط به رعایت الزامات مقاومت در برابر جر خوردگی، مقاومت سایشی، قابلیت نفوذ در برابر بخار آب، مقدار PH و مقدار کروم VI ( در صورت چرمی بودن) می­باشد که طبق استانداردهای 17050 و 11168 تست می­شود.

زیره پایپوش

 الزامات مربوط به طرح، ضخامت زیره، مقاومت در برابر جر خوردگی، مقاومت سایشی، مقاومت خمشی، هیدرولیز و قدرت چسبندگی لایه­های متشکله زیره می­باشد که بر اساس استاندارد 17050 تست و تایید می­گردد.

قدرت اتصال پستایی به زیره پایپوش

زمانی که پایپوش ایمنی  طبق استاندارد ملی ایران شماره 1564 مورد آزمون قرار می­گیرد، قدرت اتصال رویه به زیره آن باید حداقل 40 کیلوگرم نیرو باشد.

بسته بندی

 هر جفت پایپوش باید در یک جعبه یا کیسه قرار داده شود و بسته بندی نهایی پایپوش­ها باید در کارتن باشد. آگاهی های زیر باید بر روی هر کارتن حاوی کالا نوشته شود:

نام کالا، نام یا علامت تجاری تولید کننده، اندازه، نام کشور سازنده، تعداد پایپوش


استاندارد_پایپوش_ایمنی