بستن
کفش ایمنی مناسب برای شغل ها و محیط کاری مختلف
سلامت شما به میزان بسیار زیادی به پاهایتان بستگی دارد. مراقبت از آنها برای هر کارگر دارای اولویت بالایی است. این به معنای انتخاب کفش کار متناسب با ماهیت شغل فرد است. در حالی که یک عینک ایمنی یا گوشی حفاظتی استاندارد ممکن است طیف گسترده ای از مشاغل و خطرات احتمالی را پوشش دهد ، انتخاب کفش ایمنی مناسب ممکن است توجه و دقت بیشتری نیاز داشته باشد تا مطمئن شوید که کفش انتخاب شده تمام نیازهای شما را برآورده می کند. حوادث اتفاق افتاده در محیط کار به اشکال مختلفی برای پا وجود دارد. بهترین راه برای محافظت از کارکنان در محیط های کاری پرخطر، کنترل و پیشگیری از حوادث با استفاده از مهندسی ، آموزش و کنترل های مدیریتی است. در صورت امکان پذیر نبودن این کنترل ها یا محافظت کلی از کارکنان، باید از تجهیزات حفاظت شخصی و بویژه کفش های ایمنی مناسب استفاده شود.
محصولات کفش ایمنی ارک تبریز
 

چگونه کفش ایمنی خود را انتخاب کنیم؟

کفش باید بر اساس خطرات موجود در محیط کار شما انتخاب شود. به عنوان مثال، اگر در محلی کار می کنید که ممکن است در معرض خطر سقوط اشیاء باشید، انتخاب یک پوتین برای محافظت مچ پا ، خطرات را دفع نمی کند. کفش کار با سرپنجه فولادی برای بسیاری از خطرات در محیط های کاری مختلف یک پیشنهاد معقول است، اما آیا آن ها انتخاب مناسبی برای شما هستند؟ صرف وقت برای اطمینان حاصل کردن از اینکه چه نوع کفشی دقیقا برای محیط کار خود انتخاب کنید، می تواند دنیایی از تفاوت در انتخاب شما ایجاد کند.
ASTM F2413 ، مشخصات استاندارد مورد نیاز عملکرد برای کفش ایمنی ومحافظت از پا را دربر می گیرد. این استاندارد حداقل شرایط لازم برای طراحی ، عملکرد ، آزمایش و طبقه بندی کفش های ایمنی را پوشش می دهد. کفش های معتبر از نظر ASTM F2413 ابتدا باید شرایط لازم برای مقاومت در برابر ضربه و فشار را برآورده کند. سپس الزامات اضافی مانند حفاظت روی پا ، محافظت در مقابل رسانایی برق، محافظت در برابر افت استاتیک و محافظت در برابر نفوذ اشیا می تواند بررسی شود.
در اینجا برخی از شایع ترین خطرات احتمالی در محیط کار که به محافظت پا احتیاج دارند آورده شده است.  از این مطلب می توانید برای شناسایی و انتخاب کفش براساس نیازهای کاری خود استفاده کنید.

خطرات برق

برای کسانی که در محیط کاری با برق سر و کار دارند، کفش های عایق برق قسمتی اساسی از لوازم حفاظت فردی است. یک کارگر برق ساده یا شخصی که با مدارها و ماشین آلات با ولتاژ بالا کار می کند نیاز به محافظت در برابر خطرات الکتریکی را دارد. کفش های عایق برق با زیره و پاشنه غیررسانا و مقاوم در برابر ضربه تولید می شوند. کفش ریما عایق برق، کفش پرو عایق برق و پوتین رینو فشار قوی صنایع ایمنی ارک از انواع کفش هایی هستند که برای این نوع خطرات مناسب هستند. این نوع کفش ها مانع از اتصال الکتریکی می شوند و در نهایت خطر برق گرفتگی را کاهش می دهند.
 

مواد منفجره

اگر در اطراف مواد منفجره یا سایر مواد بسیار واکنش پذیر یا قابل اشتعال کار می کنید، به احتمال زیاد به کفش های عایق برق احتیاج خواهید داشت. کفش کار با  هدایت الکتریکی به جلوگیری از ایجاد الکتریسیته ساکن کمک می کند. بدون این احتیاط، الکتریسیته ساکن روی بدن شما می تواند به راحتی جرقه ای ایجاد کند و باعث آتش سوزی یا انفجار شود. جوراب های ابریشمی ، پشمی و نایلونی را نباید در این نوع محیط کار و یا با این نوع کفش ها پوشید، چراکه این مواد نیز الکتریسیته ساکن ایجاد می کنند.
 

اشیاء درحال سقوط

اگر در معرض خطر ریزش اجسام هستید، مطمئناً به پوتین های ایمنی با سرپنجه نیاز دارید. کفش های ایمنی یک محافظ در ناحیه انگشتان پا دارند که به طور معمول از جنس فولاد هستند. به عنوان مثال کفش ایمنی لونا با سرپنجه فولادی و کفش ایمنی نووا با سرپنجه کامپوزیت جزو کفش های ایمنی هستند که قابلیت تحمل ضربه ای برابر با 200ژول را دارند.
 

اشیاء تیز و برنده

اشیاء تیزی که در کف محیط کار قرار دارند، خطری جدی برای کارکنان ایجاد می کند. اشیاء تیز مانند میخ ها یا پیچ ها می توانند زیره کفش های معمولی را سوراخ کنند و به پای شما آسیب وارد کنند. کفش های ایمنی مقاوم در برابر اشیا برنده (اصطلاحا با زیره ضدمیخ) شامل یک صفحه فولادی است که در قسمت میانی زیره قرار می گیرد و از خطرات قدم گذاشتن روی اجسام تیز و فشرده محافظت می کند. تمامی کفش های ایمنی ارک قابلیت سفارشی سازی با یک ورق ضدمیخ را دارند.
 

ماشین آلات سنگین

برخی از کفش های کاری در طول متاتارس (قسمت بالای پای شما) از محافظت بیشتری برخوردار هستند. اگر تا به حال چیزی از بالای پای خود رها کرده اید، می دانید که چقدر می تواند برای پای شما خطرناک باشد. هر کار که شامل ماشین آلات سنگین، بارهای سنگین یا شرایط خطرناک باشد، می تواند به استفاده از پوتین های متاتارس نیاز داشته باشد.
 

سرما

کار در شرایط سرد به معنای لباس پوشیدن برای گرم نگه داشتن است و کفش شما نیز از این قاعده مستثنا نیست. اگر در خارج از منزل کار می کنید یا در معرض سرما شدید قرار دارید، پوتین های عایق حرارتی ضروری است. پاهایی که به درستی در برابر سرما عایق نمی شوند در معرض سرمازدگی و سایر خطرات مرتبط با سرما هستند. پوتین ایمنی ریما چرم و پوتین ایمنی ریما2 چرم به نسبت بسیار زیادی می تواند از پاهای شما در برابر سرما محافظت کند.
 

رطوبت

پوتین های چرمی مقاوم در برابر آب هنگام کار در شرایط مرطوب، یک انتخاب محبوب است. کار کردن در محیط مرطوب، شما را در معرض خطر خیس شدن قرار می دهد. خشک نگه داشتن پای شما همچنین به محافظت از آنها در برابر سرما کمک می کند. کفش هایی با چرم ضد آب در برابر پوسیدگی و رشد قارچ نیز محافظت می کنند. صنایع ایمنی ارک برای این مشکل نیز قصد تولید بعضی از مدل ها از جمله اپنکا کشی سفید با چرم ضدآب میکروفایبر را دارد.
 

سطوح لغزنده

کفش های مقاوم در برابر لغزش برای انواع زیادی از صنایع مورد نیاز است. کارگران بهداشت و درمان ، کارگران صنایع غذایی، کارگران صنعت فلز و خودروسازی، کارگران کارخانه و... این لیست تقریباً بی پایان است. کفش های مقاوم در برابر لغزش با زیره ای همراه هستند که باعث کاهش صافی و افزایش اصطکاک می شوند و از ایجاد حادثه جلوگیری می کنند. پوتین ایمنی پرو با زیره PU-TPU انتخاب مناسب برای کار در سطوح لغزنده می باشد.
کفش ایمنی پرو TPU
 

شعله و فلزات مذاب

کار با فلزات مذاب خطرات بزرگی را به همراه دارد. کفش های ریخته گری، جوشکاری یا حفاری به طور خاص برای این نوع مشاغل ساخته می شود. این کفش ها برای عایق کاری در برابر گرمای شدید یا سایر شرایط محیطی طراحی شده اند. آنها مانع از ورود فلزات داغ یا سنگریزه به داخل درزهای کفش می شوند. برای این منظور استفاده از پوتین های ایمنی با زیره پلاستیکی توصیه می شود.
 

توصیه متخصصین ارک در مورد کفش کار

البته در خرید کفش مناسب کار چند فاکتور دیگر نیز باید در نظر گرفته شود. شما باید مطمئن شوید که در ناحیه مچ پا احساس امنیت و راحتی می کنید و می توانید به خوبی حرکت کنید. به همین دلیل هر مدل کفش های ایمنی ارک در 2 نوع ساق کوتاه یا ساق بلند تولید می شوند. شما همچنین باید مطمئن باشید که پاها به خوبی و به صورت سفت درون کفش ایمنی قرار می گیرند. یک کفش مناسب ولی شل شده یا سایز بزرگ می تواند خود یک خطر در محیط کار باشد. توجه و مطالعه محیط کار و شناسایی خطرات احتمالی و همچنین بررسی شرایط محیطی از جمله رطوبت، حرارت، وجود کایل و سیم برق و... مهمترین اصل قبل از خرید و انتخاب کفش ایمنی است. همیشه اطمینان حاصل کنید که کفش های انتخابی شما مطابق با دستورالعمل های تعیین شده توسط شرکت شما و برای نوع کاری است که انجام می دهید. توجه و مطالعه محیط کار و شناسایی خطرات احتمالی و همچنین بررسی شرایط محیطی از جمله رطوبت، حرارت، وجود کایل و سیم برق و... مهمترین اصل قبل از خرید و انتخاب کفش ایمنی است.
 
کافیست اولین گام را بردارید...
راهنمای انتخاب جنس سرپنجه کفش ایمنی
یکی از اولین تصمیماتی که هنگام انتخاب کفش کار یا پوتین ایمنی اتخاذ می کنید، این است که آیا کفش ها دارای یک سرپنجه فولادی، کامپوزیتی یا آلیاژی باشد. سرپنجه در کفش های ایمنی یک درپوش در بخش جلویی کفش است که از انگشتان در مقابل اشیایی که بر روی پا می افتند، محافظت می کند و مانع از له شدن آن ها می شود. سرپنجه با صفحه ضدمیخ که در زیره کفش های ایمنی قرار می گیرند جفت می شود و کفش در مقابل نفوذ اشیا تیز مقاوم می شود.
در حالی که هر نوع سرپنجه محافظت عالی و قابلیت ایمنی را ارائه می دهند، استفاده از هر جنس ماده در سرپنجه دارای جوانب مثبت و منفی است. در اینجا برخی از تفاوت های اساسی بین هر نوع سرپنجه برای صنایع مختلف و تمایزات آن ها توضیح داده شده است. 

 

سرپنجه کامپوزیتی

در طول دهه گذشته ، کفش های ایمنی کامپوزیتی به دلیل طراحی سبک و راحتی در میان کارگرانی که دوره های طولانی مدت را در محیط کار می گذرانند، محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. در صنعت کفش ایمنی ، سرپنجه کامپوزیتی اغلب با ترکیبی از مواد غیر فلزی مانند فیبر کربن ، پلاستیک، مواد کولار یا فایبرگلاس ایجاد می شوند. طبق استاندارد CSA، سرپنجه های کامپوزیتی همانند سرپنجه های فولادی الزامات ایمنی را برآورده می کنند. درحال حاضر در گروه سرپنجه های کامپوزیتی، سرپنجه های پلاستیکی و فایبرگلاس بعلت قیمت کم و در دسترس بودن، بیشتر مورد توجه قرار دارد.
پوتین با سرپنجه کامپوزیت برای کارگرانی که بطور مداوم مجبور به عبور از ردیاب های فلزی و دروازه های امنیتی هستند (مانند کارگران فرودگاه یا پرسنل امنیتی) ایده آل است.
نقاط قوت
-وزن کمتر که باعث می شود کفش کاری برای استفاده طولانی مدت راحت تر باشند.
-عاری از فلز
-از ایجاد جرقه جلوگیری می کند و عایق برق است.
-عایق حرارتی
نقاط ضعف
-حجم بیشتر نسبت به سایر سرپنجه ها
 

سرپنجه فولادی

با تاریخچه ای بیش از 80 سال، کفش های ایمنی با سرپنجه فولاد به مدت چندین دهه استاندارد ایمنی کارگران در ساخت و ساز، کارخانجات تولیدی و حمل ونقل مواد بوده است. این گزینه با بهترین قیمت، محبوبترین گزینه برای محافظت از پا در مقابل حوادث است.
سرپنجه های فولادی می توانند سنگین باشند و باعث خستگی کارگران در طول روز شوند. همچنین به علت اینکه می توانند جریان برق را عبور دهند برای کارگرانی که با ولتاژ بالا کار می کنند، مساله ساز باشد.
نقاط قوت
-قویترین محافظ از انگشتان پا نسبت به سایر گزینه ها
-سرپنجه کوچکتر از نمونه کامپزیتی است و باعث می شود حجم کفش کمتر باشد
-ارزان تر از سایر گزینه هاست
نقاط ضعف
-سنگین تر از سرپنجه آلیاژی و کامپوزیتی است
-در زمستان و آب و هوای سرد، احساس سردی را به پا منتقل می کند
-احتمال پوسیدگی و زنگ زدن
-عایق برق نیست
-در محیط ها با دروازه های فلزیاب قابلیت استفاده پایینتر دارد

 

سرپنجه آلیاژی

سرپنجه آلیاژی از مواد سبک وزن مانند تیتانیوم یا آلومینیوم و یا ترکیبی از سایر مواد سبک ساخته می شود. اخیراً به علت سبکی و طراحی راحت تر، سرپنجه های آلیاژی محبوبیت بیشتری کسب کرده اند.
نقاط قوت
-ظریف و سبک تر از سرپنجه فولادی
-30 تا 50 درصد سبک تر از سرپنجه فولادی است
-فضای بیشتر برای انگشتان پا
نقاط ضعف
-گرانتر از سرپنجه های فولادی
-به قدرت و استحکام سرپنجه فولادی نیست
-عایق برق نیست
-در محیط ها با دروازه های فلزیاب قابلیت استفاده پایینتر دارد
 

پیشنهاد متخصصین صنایع ایمنی ارک

انتخاب نهایی به بودجه، شغل و شرایط کار شما بستگی دارد. اغلب سرپنجه های کامپوزیت غیرفلزی برای محیط هایی که امکان برق گرفتگی وجود دارد استفاده می شود. هر چند برخی از کاربران محصولات کفش ایمنی برای سبکی و راحتی کفش های خود، خواهان استفاده از سرپنجه های پلاستیکی می باشند، ولی توصیه می شود به هنگام خرید، نکات و موارد مربوطه به محیط کاری خود را با کارشناسان صنایع ایمنی ارک در میان بگذارید. این امر موجب می شود تا بهترین و مناسب ترین کفش ایمنی مطابق با استانداردهای مورد نیاز به شما پیشنهاد داده شود. انواع سرپنجه های استفاده شده در گروه صنعتی ارک، سرپنجه فولادی و سرپنجه کامپوزیت (پلاستیکی) که منطبق با استانداردهای تعریف شده از سوی سازمان ملی استاندارد ایران می باشد. انتخاب و خرید کفش ایمنی مناسب با محیط و شرایط کار از مهمترین اصول ایمنی و سلامت است که متاسفانه گاهاً به فراموشی سپرده می شود. 
کافیست اولین گام را بردارید...
انواع چرم گاوی بر اساس برش پوست
چرم ماده ای بادوام و با انعطاف است که با دباغی پوست حیوانات تولید می شود. متداول ترین ماده اولیه برای تولید چرم، پوست گاو است. دباغی چرم فرآیندی است که پروتئین های پوست، به ویژه کلاژن را پایدار و مقاوم می کند تا پایداری حرارتی، شیمیایی و میکروبیولوژیکی پوست گاو را افزایش دهد و آن را برای طیف گسترده ای از کاربردهای نهایی مناسب سازد. 

پوست گاو از دو لایه اصلی و یکپارچه کوریوم(corium) و بافت چرمی(grain) ساخته شده است. الیاف کلاژن موجود در کوریوم پوست نازک تر و انعطاف پذیرتر  هستند، در حالیکه با حرکت به سمت بافت بیرونی پوست، جایی که الیاف متراکم تر و محکم تر به هم پیچیده اند، ضخیم تر و سفت تر می شود. لایه کوریوم با افزایش سن حیوان ضخیم تر می شود. به همین دلیل پوست و چرم نهایی گوساله ها نازک تر و نرم تر از پوست حیوانات بزرگ تر هستند. قسمت بافت بیرونی که توسط مو پوشش داده می شود، می تواند لکه هایی مانند نیش حشرات، جای زخم یا علامت داغ زدگی باشد. این مساله باعث می شود، گاها برای اینکه چرم یکنواخت تر به نظر برسد، قسمت بالایی بافت بیرونی کنده و صاف شود.
یکی دیگر از عوامل تاثیرگذار در کیفیت و کارایی چرم، فیزیولوژی پوست حیوان (گاو) می باشد، که یکی از مسائل پیچیده در حوزه چرم است. عوامل متعددی در فیزیولوژی پوست و چرم تولیدی دخالت دارند؛ تغذیه، آب و هوا، محل زندگی حیوان و پوست قسمت های مختلف بدن حیوان در کیفیت چرم تاثیر دارند. پوست صورت و پاهای حیوانات پایین ترین کیفیت و قسمت های مرکزی بدن حیوان (پشت و کمر) بهترین کیفیت چرم را دارا می باشد.

انواع چرم بر اساس برش پوست گاو و پرداخت آن:

- چرم کامل گاوی

- چرم اشبالت

- چرم جیر

- چرم نبوک

وقتی چرم به صورت کامل و با تمام بافت بالایی پوست گاو اصلاح می شود، به آن چرم گاوی گفته می شود. چرم گاوی حتی با وجود لکه های پوستی، به دلیل دوام و ماندگاری بالا، از سایر انواع چرم گران تر است و متقاضی بیشتری دارد. چرم گاوی سه دسته کلی دارد: آنیلین(جوهر)، نیمه آنیلین و محافظت شده. چرم های آنیلین با استفاده از رنگ های محلول برای حفظ بافت طبیعی پوست پردازش می شوند و رنگدانه یا پوشش سطحی ندارند. این مساله باعث می شود تا به شکل طبیعی ترین چرم درآیند، ولی در برابر خراشیدگی و لکه دار شدن حساس تر هستند. چرمنیمه آنیلین با استفاده از رنگدانه ها پوشش داده می شوند و در نتیجه لکه های بیشتری را پنهان می کنند. بنابراین این نوع چرم ها ظاهر و روکش یکنواخت تر و در نتیجه محافظت بیشتر دارند. چرم های محافظت شده دارای روکشی غیرچرمی هستند که به عنوان محافظ بر روی چرم طبیعی گاو می چسبند.
قسمت پایینی چرم، بخشی که محل اتصال دو لایه Corium و Grain می باشد، با نام های مختلفی معرفی می شود و می تواند واقعا گیج کننده باشد. بسیاری از افراد این لایه را با عنوان <چرم اصل> معرفی می کنند، با این حال این اصطلاح به صورت مداوم استفاده نمی شود. ممکن است با اصطلاحات مشابه زیادی برای این لایه از پوست و چرم تولید شده از آن مواجه شوید. چرم اصلاح شده، چرم برجسته، چرم روکش دار، چرم رنگ شده و... از جمله این عناوین هستند، که در اینجا ما آن را با عنوان چرم اشبالت (split leather) معرفی می کنیم.
لایه میانی پوست را می توان حتی به چرم های اشبالت نازک تر نیز تقسیم کرد و برای کاربردهای مختلف استفاده نمود. معمولا یک پوشش پلیمری برای شبیه کردن چرم اشبالت به چرم گاوی استفاده می شود، اما چرم اشبالت به همان اندازه قوی و بادوام نیستند. یکی دیگر از کاربردهای چرم اشبالت، تولید چرم جیر است، که در آن بر روی چرم پرداختی خاص داده می شود، تا سطح آن ناصاف شده و مخمل گونه باشد. گاها چرم جیر با چرم نبوک اشتباه گرفته می شود. چرم جیر از بخش داخلی پوست حیوان ساخته می شود و پرزهای نرم و کوتاهی دارد، در حالیکه نبوک از بیرونی ترین لایه پوست ساخته می شود و استحکام بالایی دارد و در برابر خراشیدگی مقاوم تر است. با اینکه دوام نبوک از جیر بیشتر است، ولی با توجه به نرمی و پایداری خاص جیر، کاربرد خاص خود را دارد.

نحوه تشخیص چرم مصنوعی از نظر متخصصین ارک

روش های مختلفی برای شبیه سازی چرم گاوی و تولید آن وجود دارد. گاهی اوقات چرم اشبالت را به نحوی پرداخت می دهند که نقشی برجسته داشته باشد و بیشتر شبیه چرم گاوی با ارزش بالا شود. تشخیص دادن چرم مصنوعی از طبیعی چندان هم آسان نیست. امروزه با پیشرفت صنعت پلیمر و نساجی نمونه های مختلفی از چرم های مصنوعی تولید شده اند که به لحاظ ظاهری بسیار شبیه به چرم طبیعی می باشند. برای تشخیص و تمییز آن نیاز به تست و آزمایش می باشد، ولی چرم های مصنوعی که در حال حاضر به طور عمده در صنعت کیف و کفش سازی در بازار مصرف موجود است، با روش های ساده قابل تشخیص هستند. اولین روش توجه به رنگ و مدل پشت چرم است. پشت چرم مصنوعی عموماَ از جنس پارچه یا پلاستیک بوده که قابل تمایز از چرم طبیعی هستند. این نوع تشخیص با برش دادن چرم م.رد نظر نیز راحتتر صورت می پذیرد. معمولاَ چرم مصنوعی خاصیت کششی ندارد، درحالیکه چرم گاوی به هنگام خم شدن و یا کشیده شدن زیاد تغییر رنگ بسیار جزئی دارد. روش دیگر حرارت دادن چرم مورد آزمون است. چرم طبیعی در صورت سوختن با شعله کوچکی همانند کبریت یا فندک بویی نظیر بوی سوختن مو را متصاعد می کند، درحالیکه چرم مصنوعی بویی همانند سوختن پلاستیک دارد.


نکته دیگر که باید مصرف کنندگان عزیز در نظر بگیرند این است که بسیاری از اصطلاحاتی که در صنعت چرم استفاده می شوند، ثابت و در مجامع مختلف هماهنگ نیستند. شایع ترین اشتباهی که در این مورد رخ می دهد استفاده از اصطلاح چرم اصل است. از چرم اصل بیشتر برای توضیح چرم اشبالت که به نسبت کیفیت پایینی دارد استفاده می شود، درحالیکه فرض بسیاری از خریداران این است که اصطلاح چرم اصل در معنای مقابل چرم تقلبی یا چرم جعلی استفاده می شود. بسیاری از فروشندگان از اصطلاح چرم اصل برای بیان این واقعیت که محصولات آن ها از چرم تقلبی نیست، استفاده می کنند. این مساله باعث تردید در مشتریان می شود، حتی اگر محصول از چرم بسیار مقاوم و مناسب تولید شده باشد. بنابراین وظیفه صنایع ایمنی ارک به عنوان تولید کننده کفش های ایمنی، پوتین های نظامی، کفش های اداری و کوهنوردی این است که توضیح کاملی برای مشتریان خود در زمینه چرم به کار برده شده در محصولاتشان داشته باشد.

کافیست اولین گام را بردارید...

 
 
نحوه تمیزکردن کفش های کاری و ایمنی براساس جنس مواد استفاده شده در آن ها
پوتین های کاری یا کفش های ایمنی، بخش ضروری از لوازم حفاظت فردی استفاده شده در محیط کار برای کاهش خطرات فیزیکی هستند. از کفش های ایمنی برای محافظت از پاهایمان استفاده می شود، درحالیکه نگهداری مداوم و تمیز کردن آنها برای سالم و امن نگه داشتن پا ضروری است. تمیز کردن و مراقبت منظم از کفش ایمنی برای جلوگیری از کاهش اثربخشی آنها در حفاظت از پا بسیار مهم است. در ادامه، بهترین روش های تمیز کردن کفش ها و پوتین های کاری و ایمنی بر اساس جنس مواد استفاده شده در آن ها آورده شده است.
 

چرم
چرم یکی از محبوب ترین موادی است که در قسمت بیرونی کفش ایمنی استفاده می شود. دلایل استفاده از چرم در کفش های ایمنی، مقاومت بالای آن در مقابل ساییدگی و پاره شدن و همچنین انعطاف پذیری حرکتی است که به هنگام کارهای سنگین از خود نشان می دهد. چرم طبیعی همچنین امکان جذب رطوبت و تهویه جزیی هوا برای خشک نگه داشتن و راحتی پا در طول روز را دارد.
برای مراقبت از چرم، گام اول اطمینان از خشک بودن کامل کفش های ایمنی است. سپس استفاده از برس کفش برای حذف گرد و خاک، نمک و سایر مواد چسبنده به سطح آن ضروری است. مرحله بعدی استفاده از واکس مناسب یا مواد مخصوص چرم و مالیدن آن بر روی کفش با استفاده از پارچه ای نرم است. این کار را آنقدر ادامه دهید تا واکس به تمامی سطح کفش برسد و لکه ها از روی سطح کفش چرمی از بین بروند و بعد از آن کفش را در معرض هوای آزاد قرار دهید تا خشک شود. برای براق ماندن چرم و حفظ درخشش آن می توان از روغن هایی بر پایه پالمیتولئیک اسید که خواص مشابه به وازلین دارد و حاوی پالمیتولین است، استفاده کرد. در آخر، استفاده از اسپری ضدآب برای محافظت از کفش ایمنی در برابر لکه های ناشی از برف و باران و کمک به مقاومت آن در برابر نفوذ آب توصیه می شود.
برای پاک کردن لکه های چربی و لکه های پروتئینی (مانند خون یا اوره) از پارچه آغشته به محلول آب، صابون نرم و مقدار بسیار کمی سرکه استفاده کرده و محل مورد نظر را به آرامی پاک کنید. باید توجه داشت که در این حالت برای خشک کردن کفش های ایمنی چرمی، نباید آن ها را در معرض نور مستقیم آفتاب و حرارت قرار داد.

 چرم مصنوعی
از مواد مصنوعی نیز در تولید کفش ایمنی استفاده می شود. رویه چرم مصنوعی ترکیبی از مواد شیمیایی است، بطوری که خاصیت مشابه با چرم طبیعی داشته باشد. می توان چرم مصنوعی را در مقابل رنگ پریدگی، چروک شدن محافظت کرد و مقاومت آن را در برابر نفوذ آب بالا برد.
توصیه می کنیم هرگونه لکه و آلودگی اضافی روی سطح چرم مصنوعی را با یک برس یا پارچه نرم از بین ببرید. سپس از یک محلول صابون ملایم و آب سرد برای شستن رویه کفش ایمنی با جنس چرم مصنوعی استفاده نمائید. پس از تمیز کردن، کفش ایمنی را در معرض هوا بگذارید تا خشک شود و گرمای هوا تاثیر مثبت بر ساخت و ساز چرم مصنوعی می گذارد.
 
 جیر
جیر نوعی چرم است که لایه رویی آن غیربراق و چرمی با پرداخت خاص است. چرم جیر معمولا نرم تر از چرم معمولی است و از مقاومت و کمتری برخوردار است. با توجه به مقاومت کمتر جیر نسبت به چرم، نگهداری و مراقبت از جیر حساس تر است.
برای شروع تمیز کردن و نگهداری از جیر، از برس کفش مخصوص جیر برای زدودن هرگونه خاک و نمک استفاده کنید. سپس محلول رقیق بیکربنات سدیم ،که به جوش شیرین نیز معروف است، را روی لکه های باقی مانده و کل سطح جیر بمالید و بگذارید تا در طول شب جذب جیر شود. سپس کفش ایمنی را با پارچه تمیز کرده و جوش شیرین را از روی سطح کفش حذف کنید. درنهایت برای مقاومت بیشتر کفش ایمنی جیر در مقابل آب و هوا از اسپری ضدآب مخصوص استفاده نمائید. برای حفظ زیبایی و ظاهر چرم جیر نمی توان از محلول های براق کننده مانند پارافین استفاده کرد، زیرا باعث جذب و نفوذ گرد و خاک درون پرزهای جیر می شود.

 لاستیک
لاستیک نیز ماده دیگری است که به طور معمول در ساخت کفش ایمنی مورد استفاده قرار می گیرد. لاستیک عایقی عالی است که مقاومت الکتریکی کفش را ممکن می سازد و بسیاری از ویژگی های جذب ضربه را نیز دارد. اگرچه لاستیک از دوام بالایی برخوردار است، اما امکان تنفس و تهویه هوا در آن وجود ندارد و می تواند محدودیت حرکتی برای کفش کاری ایجاد کند و باعث ناراحتی شود. با این حال، لاستیک در برابر آب مقاوم است و به افرادی که در محیط های مرطوب کار می کنند اجازه می دهد تا پاهایشان در طول روز خشک بمانند. تمیز کردن کفش های ایمنی با جنس رویه لاستیکی به نسبت آسان است.
برای تمیز کردن کفش لاستیکی خود، از فشار بالای آب و برای از بین بردن لکه های کثیف از محلول جوش شیرین استفاده کنید. فشار ناشی از آب باعث تمیز شدن گل و لای حاصل از خاک و سایر مواد می شود، و جوش شیرین باعث از بین رفتن لکه های باقیمانده بر روی کفش ایمنی با جنس پلاستیک می شود. می بایست مراقب بود تا هیچ آبی به داخل کفش وارد نشود. نفوذ آب به داخل کفش می تواند به داخل کفش آسیب برساند. پس از پاک کردن گرد و خاک و لکه های روی پلاستیک از یک برس سخت برای جدا کردن هرگونه سنگریزه و شن از زیره کفش استفاده کنید. می توان علائم خراشیدگی باقیمانده بر روی کفش پلاستیکی را با روغن زیتون از بین برد. در آخر کفش ها را در معرض هوا قرار دهید تا خشک شوند.


توصیه نهایی متخصصین صنایع ایمنی ارک
قبل از خرید هر نوع کفش ایمنی، بهتر است شرایط محیط کاری و محل استفاده مورد بررسی قرار گرفته و متناسب با محیط و کاربرد کفش ایمنی اقدام به خرید آن صورت پذیرد. توصیه می شود برای محیط های روغنی، مرطوب و گلی از چرم جیر یا نبوک استفاده نشود. همچنین به دلیل اینکه چرم یک ماده طبیعی با ماهیت پروتئینی است، استفاده از کفش های ایمنی چرم در محیط های مستعد رشد آنزیم و باکتری، که احتمال آسیب رسانی به ساختار چرم را دارد، مراقبت بیشتری صورت پذیرد.
با توجه به این که غالب کفش های صنایع ایمنی ارک از جنس چرم هستند، اگر می خواهید کفش کار یا پوتین ایمنی خود را با استفاده از آب تمیز کنید، حتما به مقدار آبی که برای تمیز کردن استفاده می کنید توجه داشته باشید. خیس شدن مکرر چرم با آب باعث خشک شدن و ترک خوردن کفش های چرمی می شوند. اگر مجبور هستید تا پوتین یا کفش های ایمنی خود را بیش از حد در معرض آب قرار دهید، کفی طبی کفش ها را جدا کرده و آن ها را با روزنامه پر کنید. در ساعاتی که از کفش ایمنی استفاده نمی کنید، قرار دادن روزنامه درون کفش باعث می شود تا آب و رطوبت داخل کفش سریع تر جذب گردد. بالطبع استفاده از کفش های چرمی در محیط های خیس و رطوبت زیاد از عمر کفش های چرمی می کاهد.

                                                                               کافیست اولین گام را بردارید...
 
در چه مکانهایی از گوشی حفاظتی استفاده کنیم؟
سر و صدا از عواملی است که سیستم شنوایی را تحت تأثیر قرار می دهد که باید از گوشیهای حفاظتی در مقابل این عامل فیزیكی استفاده نمود. زمانی باید از گوشیهای ایمنی استفاده شود که در معرض صداهایی با شدت 85 دسی بل و بیشتر برای یك دوره زمانی 8 ساعته از کار قرار بگیرد، صداهای آزار دهنده وجود داشته باشد، یا صداهایی مانند انفجارهای کوتاه به گوش برسد.

انوع گوشی های حفاظتی
گوشی های بیرون گوش یا ایرماف (Ear Muff) به نوعی که روی لاله گوش قرار گرفته و مجموعه ساختمان گوش را بدون تماس مستقیم با آن محافظت می کند.

گوشی های داخل گوشی یا ایرپلاگ (Ear Plug) به نوعی که در داخل گوش و درون مجرای گوش خارجی قرار گرفته و آنرا مسدود و راه انتقال هوا را بطور نسبی مسدود می کند.

مقایسه ایرماف و ایرپلاگ
گوشی ایرماف بدلیل اینكه با قسمتهای داخل گوش مرتبط نمی باشد، مشكلات بهداشتی کمتری دارد. در مقابل استفاده مشترک از ایرپلاگ بین افراد، امكان انتقال عفونت های میكروبی و قارچی را از گوشی به گوش دیگر زیاد می کند، در حالی که این حالت در ایرماف صادق نیست. گوشی ایرپلاگ امكان انتقال آلوده کننده های محیطی را به داخل گوش شخص استفاده کننده زیاد می کند و عموماً باعث خارش می شود. گوشی ایرپلاگ سبكتر و مهمتر اینكه ارزانتر از گوشی ایرماف است. در مجموع با توجه به نكات ذکر شده استفاده از گوشی های ایرماف به لحاظ ویژگی های مثبت فراوان آن بیشتر توصیه می شود.
همچنین نوعی از گوشی وجود دارد که از جنس سیلیكون بوده و برای هر فرد بطور مجزا ساخته می شود که داخل گوش را می پوشاند. این نوع گوشی به گوشی قالبی موسوم است. در صورتی که صدا بیش از 111 دسی بل باشد، باید توأماً از گوشی ایرماف و گوشی داخل گوش استفاده شود.

توصیه می شود که افراد در معرض سر و صدا از گوشی هایی استفاده کنند که میزان جذب صدا توسط آنها در فرکانس های 511 الی 4111 هرتز فرکانس مكالمه کمتر و در فرکانس های دیگر جذب بیشتری داشته باشند تا راحتتر مكالمات همكاران و مسئولین خود را بشنوند، ضمن اینكه کاهش قابل ملاحظه ای در آلودگی صوتی فرکانس های دیگر داشته باشد. 

کافیست اولین گام را بردارید...
علایم تخصصی کفش های ایمنی
اگر درگیر خرید کفش ایمنی هستید و سوالاتی در مورد علایم کفش ایمنی دارید این مقاله را از دست ندهید. در مقالات متعددی تعدادی از این کدها و علایم مختلف مربوط به کفش ایمنی را حتما مشاهده کرده اید، اما کاربرد آنها را نمی دانید. انتخاب کفش ایمنی مناسب برای محیط کار شما یک امر حیاتی است و کد کفش های ایمنی به شما مشخصات و ویژگی های مهم کفش شما را می دهد. مهم این است که از همه ویژگی های کفش کار خود مطلع باشید تا اطمینان حاصل کنید که کفش مورد استفاده شما برای محیط و شرایط کاری شما مناسب است. اما آیا می دانید کدها و علایم ثبت شده روی کفش ایمنی چه می گویند؟
 
معمولا کفش های ایمنی را براساس استانداردهای اروپایی تست می کنند. که سازمان استاندارد ایران نیز طبق این استانداردها به کفش های ایمنی ایرانی نشان استاندارد می دهد. در زیر شماره استاندارد EN 20345:2011 اروپایی که معادل استاندارد 1136 ایران می باشد، توضیح داده شده است:
 
ممکن است قبلا استانداردهای EN ISO در دیگر کفش مشاهده کرده باشید. کفش های طراحی شده قبل از سال 2004 و همچنان تولید شده تا سال 2004 مطابق با استاندارد  EN ISO 20345:2004 می باشد، ولی بعد از ویرایش در سال 2011 مطابق استاندارد EN 20345 : 2011 می باشد.
 
SB: مخفف Safety Basic است که پایه استاندارد کفش ایمنی می باشد. کفش ایمنی SB باید دارای یک سرپنجه فلزی با مقاومت ضربه پذیری 200 ژول باشد.
  
S1: دارا بودن خصوصیات SB و داشتن خاصیت آنتی استاتیک ، جذب انرژی در ناحیه پاشنه و مقاومت به نفت کوره و مازوت و مواد روغنی
 
S2:  دارا بودن خوصصیات S1 و مقاومت رویه کفش در برابر آب
 
S3: دارا بودن خصوصیات S2 و مقاومت به نفوذ اجسام تیز و برنده به کف پا مانند براده و...
 
S4: خصوصیات آنتی استاتیک ، جذب انرژی در ناحیه پاشنه کفش، مقاومت به نفت کوره، مازوت و مواد روغنی، سرپنجه مقاوم به 200 ژول ضربه پذیری و کاملا ضد آب
 
S5: خصوصیات S4 و مقاومت به نفوذ اجسام تیز و برنده به کف پا

علایم کفش ایمنی در برابر لغزش

 تست لغزش کفش های ایمنی در سه طبقه دسته بندی می شوند:
 
SRA: تست لغزش کفش بر روی یک کاشی سرامیکی مرطوب با محلول صابون رقیق شده مانند سولورید سولفات سدیم
 
SRB: تست لغزش زیره کفش  بر روی فولاد با گلیسرول

SRC: در صورتی که کفش بتواند از هر دو آزمون بالا قبول شود

کافیست اولین گام را بردارید...
علائم و درمان قطعی خار پاشنه
بیماران دارای خار پاشنه عموماً از دردی خنجری و تیز رنج می برند که معمولاً صبح ها هنگام برداشتن نخستین گام ها و شروع راه رفتن بروز می یابد. درد خار پاشنه با گرم شدن کاهش می یابد، اما پس از ایستادن طولانی مدت یا تغییر حالت از وضعیت نشسته به ایستاده مجدداً عود می کند، که باید برای درمان خار پاشنه پا اقدام نمود. خار پاشنه بیشترین میزان شیوع را در میان دوندگان و اشخاص دارای اضافه وزن دارد، همچنین پوشیدن کفش هایی که پا را به اندازه کافی حمایت نمی کنند نیز خطر ابتلا به خار پاشنه پا را افزایش می دهد.

خار پاشنه پا چیست؟
خار پاشنه، زایده ای استخوانی است که در استخوان پاشنه پا پدید می آید. مچ پای انسان مرکب از هفت استخوان است که بزرگ ترین آنها، استخوان پاشنه است. گاهی در این استخوان، یک زایده خار مانند تشکیل می شود که دردناک شده و می تواند در راه رفتن اختلال ایجاد کند.

مهمترین علت دردهای پاشنه، خار پاشنه است؛ امّا جالب اینجاست که این درد به علّت خار به وجود نمی آید؛ درواقع، درد را همان چیزی به وجود می آورد که باعث به وجود آمدن خار پاشنه هم هست. خار پاشنه در اثر التهاب فاسیای کف پا ایجاد می شود. فاسیای کف پا، یک باند پهن است که در کف پا از پاشنه تا انگشتان پا کشیده می شود.
اگر به هر علّت، فاسیا ملتهب شود و این التهاب طول بکشد، می تواند باعث رسوب کلسیم در محل اتصال فاسیا به پاشنه پا شود. این رسوب غیر طبیعی کلسیم، به شکل یک زایده کوچک خارمانند است که به آن خار پاشنه گفته می شود. خار پاشنه به خودی خود دردناک نیست بلکه درد، ناشی از کشیدگی فاسیا است.

علل و عوامل خار پاشنه
چنانکه گفتیم، علّت بروز این بیماری، وارد آمدن فشار یا آسیب به بافت پاشنه پا است که به التهاب فاسیای کف پا و استخوانی شدن بست های کف پا منجر می گردد. عوامل متعدّدی می توانند این مساله را موجب شوند که به طور عمده عبارتند از:
- اضافه وزن (خار پاشنه بیشتر در افراد چاق دیده می شود).
- افزایش ناگهانی وزن در دوران بارداری
- صاف بودن کف پا.
- مشکلات بیو مکانیک ( ناهنجاری هایی که منجر به راه رفتن غیر عادی می شود).
 - التهاب مفاصل کف پا به هر دلیل.
- پوشیدن کفش نامناسب (پاشنه خیلی بلند کفش، تنگ بودن کفش، کفش بدون پاشنه و صاف و …)
- دویدن (راه رفتن زیاد از دویدن کمتر ضرر دارد).
- ایستادن به مدت طولانی.
- مصرف چای، هم در ایجاد التهاب اوّلیه فاسیای کف پا و هم در رسوب ثانویه کلسیم و تشکیل خار پاشنه موثّر است.

علایم و عوارض خار پاشنه
خار پاشنه، عموما، خود را با درد نشان می دهد. درد خار پاشنه، به صورت دردی مبهم است اما گاهی هم به صورت دردی تیز حس می شود و فرد ابراز می دارد که چیزی همچون سوزن درون پاشنه پاست که بر اثر فشارهایی مثل راه رفتن، درد ایجاد می کند. محل احساس درد در مرکز پاشنه یا لبه داخلی آن است؛ شدت درد خار پاشنه در ابتدای صبح، بعد از بیدار شدن و نیز بعد از استراحت، بیشتر است و با راه رفتن کم می شود.
این درد، در اولین قدم بعد از استراحت طولانی مدت، بسیار شدید است. راه رفتن روی سطوح سخت و ناهموار و حمل اشیاء سنگین، منجر به افزایش درد می شود. گاهی هم با وسیع شدن زایده، درد خود به خود نیز ایجاد می گردد که در حال استراحت هم باقی می ماند. در برخی حالات که هنوز بیماری پیشرفت چندانی ندارد، ممکن است که فرد کاملا بدون علامت باشد و بیماری وی، به طور اتّفاقی در عکس ساده رادیولوژی تشخیص داده شود.

درمان خار پاشنه
فرد مبتلا، بر اثر درد به هنگام راه رفتن، سعی می کند فشار زیادی به پای مبتلا وارد نسازد؛ در نتیجه لنگان لنگان راه می رود و این لنگش، به مرور زمان و در صورت عدم درمان، موجب پیدایش ناراحتی هایی در قسمت تحتانی کمر و زانو می شود. بنابراین خار پاشنه را باید حتما مداوا کرد. اصول درمانی خار پاشنه ساده و شامل موارد زیر است:
- استراحت: اولین قدم در درمان خار پاشنه، استراحت است. در بسیاری از موارد دیده شده که استراحت به تنهایی حتی دردهای شدید را از بین برده است. همچنین بیمار باید از ایستادن طولانی مدت هم خودداری کند.
- کاهش وزن: در درمان خار پاشنه موثر است.
- استفاده از پد پاشنه: پد مخصوص خار پاشنه را می توانید از داروخانه ها تهیه نموده، به طور دایم در کفش خود استفاده کنید. پد، باعث کاهش فشار بر روی پاشنه و بهبود درد پا خواهد شد.


- انجام ورزش هایی که در درمان خار پاشنه موثر هستند:
الف – کشش فاسیای کف پا: یک باند پهن در کف پا و زیر انگشتان پا قرار دهید و دو سر آن را در در دست گرفته بکشید به طوری که انگشتان پا به صورت نزدیک شوند. این وضعیت را به مدت سی ثانیه نگه دارید. هفت یا هشت مرتبه در روز، این کار را تکرار نمایید.
 
 
کافیست اولین گام را بردارید...
انواع زیره کفش و خصوصیات آنها
هیچ کفشی بدون زیره کامل و نهایی نمی شود. زیره کفش پی و ستون اصلی کفش می باشد. زیره ها انواع مختلفی دارند که رایج ترین زیره در ایران زیره کفش پی یو (PU) است که مخفف پلی یورتان می باشد. این مواد به صورت مایع و دو جزعی به نام های پلی‏ول و ایزوسیانات می باشد که هنگام ترکیب با هم دیگر واکنش یافته و زیره پی یو تولید می شود.
مشخصات زیره PU: چگالی پایینی دارد که باعث سبکی کفش می شود. سایشی متوسط دارد و در صورت ترکیب مواد پلیول و ایزوسیانات به صورت مناسب به هیچ عنوان شکستی نخواهد داشت. قدرت اصطکاک پایینی دارد و می تواند هم نرم و هم سخت باشد. پی یو می تواند دو رنگ در دانسیته های مختلف داشته باشد و اکثرا در کفش های مردانه استفاده می شود.

 
مشخصات زیره TPU: تی پی یو (TPU) ترموپلاستیک الاستومری بر پایه پلی یورتان می باشد، تی پی یو (TPU) کاملاً شفاف است و از خواص مهم تی پی یو (TPU) می توان به خاصیت الاستیکی عالی آن اشاره کرد. سایش بسیار کم دارد. به هیچ عنوان نمی شکند و قدرت اصطکاک بالایی دارد. به علت سنگینی معمولا در ساخت این زیره قسمت پایین زیره را TPU و بالای آن را PU می سازند، تا هم نرم و هم خاصیت اصطکاک بالا داشته و در عین حال سبک باشد. معمولا در کفشهای ایمنی تخصصی استفاده می کنند.


مشخصات زیره لاستیک (Rubber): کفش با زیره لاستیکی معمولا سنگین ولی با کیفیت است. معمولا در کفشهای سربازی و کوهنوردی از این زیره ها استفاده می کنند. در کفش ایمنی نیز از این زیره ها استفاده می شود. قدرت اصطحکاک بالایی دارد. مقاومت سایشی آن زیاد است.
 
مشخصات زیره PVC: ارزانترین و سبک ترین زیره کفش پی وی سی می باشد و به صورت گرانول تهیه می شود. اصطحکاک پایینی دارد. در گریدهای مختلف نرم و سخت تولید می شود. در دماهای پایین و مناطق زمستانی شکننده می باشد. سبک می باشد، معمولا در ساخت دمپایی و صندل و کفش های ارزان قیمت استفاده می شود.
 
زیره های EVA: این زیره ها بسیار سبک هستند. به صورت گرانول می باشند. در کفش های راحتی بیشتر استفاده می کنند. به علت اینکه در دماهای مختلف تغییر شکل می دهند معمولا با لاستیک و تی پی یو ترکیب می کنند تا تغییر شکل پیدا نکنند. در محیط های آبی لیز می خورند که به همین دلیل قسمت تحتانی زیره را با لاستیک و بالا را با EVA ترکیب می کنند. مخفف کلمه Ethylene Vinyl Acetate می باشد، که ماده ای بسیار الاستیک است. 
زیره کفش چرمی: قدیمی ترین و با اصالت ترین زیره کفش، زیره چرمی می باشد، که امروزه جزو هنرهای دستی محصوب می شود. این زیره ها بسیار با کیفیت و سخت می باشند، چون کاملا طبیعی و دست ساز هستند. در کفش های دست دوز معمولا از این زیره ها استفاده می کنند. این زیره در جذب عرق پا بسیار قوی بوده و در تابستان پا را خنک نگه می دارد. ولی در زمستان نمی توان از این کفش استفاده کرد، چون تمامی اب محیط را جذب می کند.
 
 کافیست اولین گام را بردارید...
اجزای تشکیل دهنده کفش ایمنی ریما
برای تولید هر کفشی از قطعات مختلفی استفاده می کنند. ما در این مقاله اجزای و قطعات استفاده شده در کفش ایمنی ریما را تشریح می کنیم:
قطعه 1 رویه کفش ایمنی ریما تولید شده از چرم گاوی با ضخامت 2 میلی می باشد. ضخامت و کیفیت این قطعه در کفش ایمنی بسیار مهم بوده، به علت اینکه کفش کار در محیط کار مورد استفاده قرار می گیرد و هر لحظه امکان سقوط وسایل نیز جود دارد. اگر ضخامت و کیفیت این قطعه کم باشد، در کمترین زمان رویه کفش ایمنی از بین می رود.
قطعه 2 پاشنه کفش به عنوان ستون های کناری می باشد. ضخامت نیز در این قسمت بسیار مهم است. 
 
قطعه 3 پشتی کفش که اصلی ترین نقش این قسمت نگه داشتن شکل ظاهری پشت کفش است. به کمک قطعه 10 پشت کفش را استوار نگه داشته و در هنگام پوشیدن و خارج کردن کفش از دفرمه شدن کفش جلوگیری می کند.
قطعه 4 بافته کفش می باشد که بندگیر و جابند(قطعه 19) در این قسمت سوار و مونتاژ می شود.
قطعه 5 شاهین کفش می باشد، که بالای پشتی مونتاز می شود و بایستی نرم باشد و زیر آن قطعه 6 به نام ابر فشرده، مونتاژ می شود و ساق پا را راحت نگه می دارد.
قطعه 7 آستری کفش که داخل کفش است و تعرق پا را جذب می کند. بافت این قطعه هر چقدر متراکم تر باشد، کیفیت کالا را بالا می برد.
قطعه 8 آستری رویه کفش نیر نقش آستری کفش را دارد. در عین حال نرم بودن باید ضخیم و متراکم باشد. علت سوراخ شدن جوراب ها، نرم نبودن آستری رویه می باشد، که باعث سایش جوراب می شود.
قطعه 9، قطعه 11 و قطعه 13 قطعات زبانه کفش می باشند.
قطعه 12 زیر رویه جهت محکم کردن رویه چسبانده می شود.
قطعات 14 برای زیبایی و محکم کاری پاشنه طراحی شده اند.
قطعه 15 لاستیک سرپنجه می باشد که جهت جلوگیری از گاز گرفتن پا تعبیه شده است.
قطعه 16 سرپنجه فولادی کفش ایمنی می باشد.
قطعه 17 کف اشتروبل 2 میلی متری است، که بعد از دوخت، رویه کفش بر این کف سوار شده است.
قطعه 18 نام تولید کننده، تاریخ تولید و شماره پروانه تولید کفش می باشد.



قطعه 20 کفی طبی کفش ایمنی می باشد.
قطعه 21 زیره کفش می باشد.
در آخر قطعه 22 بند کفش می باشد.

کافیست اولین گام را بردارید...
 
لباس کار صنعتی باید دارای چه ویژگی هایی باشد؟
لباس کار صنعتی به عنوان یكی از وسایل استحفاظی فردی مطرح می باشد و کلیه کارکنان باید با لباس کار مناسب در محل کار خود حاضر شوند. لباس كار کارکنان دارای خصوصیاتی می باشند که مطابق مقررات خاصی در اختیار کارکنان قرار می گیرند. معمولاً لباس کار به عنوان یك پوشش سراسری تنه ، دست و پاها را در مقابل شرایط محیطی حفاظت می کند.
 
خصوصیات و استانداردهای لباس کار صنعتی 
لباس کار باید اندازه و متناسب با بدن استفاده کننده باشد. کارکنانی که با ماشین کار می کنند و یا در جوار ماشین آلات مشغول کار هستند باید از لباس کاری استفاده کنند که هیچ قسمت آن باز یا پاره نباشد. حدالامکان دارای شب نما باشند. آویزان نمودن زنجیر ، ساعت، کلید و نظایر آنها روی لباس کار اکیداً ممنوع است. در محل کار که احتمال خطر انفجار و یا حریق باشد، استفاده از یقه نورگیری آفتاب گردان و زه و دسته عینك که از انواع سلونوئید ساخته شده اند و همچنین همراه داشتن سایر مواد قابل اشتعال برای کارکنان مربوطه اکیداً ممنوع است. در صورتیكه انجام کاری ایجاب نماید که کارکنان آستین لباس کار خود را مستمراً بالا بزنند، بایستی از لباس کار آستین کوتاه استفاده نمایند.
کارکنانی که در محیط های آلوده به گرد و غبار، مواد قابل اشتعال و انفجار و یا مسموم کننده به كار اشتغال دارند، نباید لباس های جیبدار و یا لبه دار دوبل شلوار را در بر داشته باشند، چون ممكن است گرد و غبار و مواد مزبور در چین و لبه لباس باقی بماند. لباس ایمنی مخصوص کارکنانی که با مواد خورنده و یا مضر کار می کنند، باید آب و گاز در آن نفوذ ننموده و جنس آن مناسب با نوع ماده و یا موادی که با آنها کار می کنند باشد. لباس کارکنانی که با مواد اسیدی و رادیواکتیو کار می کنند باید بصورت یكپارچه و بدون منفذ همراه با کلاه مخصوص، کفش و دستكش از جنس خاص و غیر قابل نفوذ باشد.
لباس کار نباید گشاد باشد، مخصوصا قسمت های سر آستین آن و نباید به میزانی تنگ باشد که اعضای بدن هنگام کار با اشكال مواجه شوند. آستین ها را نباید به طرف بالا برگرداند و یا لوله کرد.
تذکر 1: کارکنانی که لباسشان به مواد نفتی یا شیمیایی خطرناک آغشته شود باید فوراً لباس خود را شسته و یا تعویض نموده و آن قسمت از بدن را نیز که در تماس بوده با شوینده های مناسب بشویند. هیچ یك از کارکنان حق ندارند با لباس آغشته به مواد نفتی و یا مواد شیمیایی، به آتش، شعله و دیگر منابع حرارتی نزدیك شوند و یا کبریت و فندک و غیره روشن نمایند.
تذکر 2: در صورت پارگی، خراب شدن و یا آلودگی بمواد نفتی یا شیمیایی خطرناک لباس کار، باید برای تمیز شدن آن اقدام نمایید و در صورت نیاز به تعویض، به سرپرست مربوط اطلاع داده شود.
تذکر 3: البسه آغشته به روغن و یا گریس باید فوراً از تن خارج شود، چون ممكن است ایجاد ناراحتی پوست نماید.
 
یک لباس کار صنعتی باید از چه جنسی ساخته شود؟
جنس پارچه با توجه به شرایط کار و لزوم ظاهر لباس از نظر مقاومت در مقابل چروکیدگی و نیز عدم تولید الكتریسیته ساکن از مخلوط حدود 71 % پنبه و 31 % پلی استر و با وزن gr/m2 320 تا gr/m2 420 و با توجه به شرایط اقلیمی و فصول مختلف در نظر گرفته شود. در شرایطی که احتمال سوختن لباس کار در اثر ریختن پلیسه و یا تحت تأثیر حرارت زیاد وجود دارد، مانند لباس کار جوشكاری، جنس لباس کار بایستی 11 % پنبه باشد. به منظور استحكام بیشتر از پارچه با بافت کج راه با تراکم بالا  2 تار و یك پود و نخ چهل دولا از نوع رینگ  استفاده گردد. 
به منظور دوام بیشتر رنگ و پیشگیری از رنگ دادن پارچه پس از شستشو و همچنین جلوگیری از آب رفتن پارچه از رنگ های راکتیو در رنگرزی پارچه استفاده شده باشد.  با انتخاب پارچه مرغوب و اعلاء، به كار بردن دوخت محكم و نیز چرخكاری دوبله درزها، لباس کار بادوام تولید گردد. با استفاده از الگوی مناسب، باید لباس کار شكیل و خوش دوخت بوده و در اندازه های استاندارد تهیه شود.
 
لباس کار استاندارد باید دارای چه آرم وعلائمی باشد؟
لباس کار باید به نحوی باشد که مشخص کند فردی که آن لباس را پوشیده در کدام گروه شغلی یا واحد فعالیت می نماید. علامت یاد شده می تواند آرم، کد و یا حتی رنگ لباس باشد. برای در نظر گرفتن علائم مشخصه موارد ذیل قابل بررسی می باشد:
  • -رنگ زمینه آرم یا رنگ لباس برای مشخص کردن واحدهای مختلف باید مشخص باشد.
  • -جنس آرم با استفاده از چاپ سیلك اسكرین مرغوب و ثابت با رنگ های قید شده روی پارچه تهیه شود.
  • -محل نصب آرم روی سینه یا بازوی سمت چپ می باشد.
کافیست اولین گام را بردارید...
پسماند و انواع آن
پسماند عبارتست از تمام مواد زائد حاصل از فعالیت های انسان و حیوان که معمولا جامد بوده و غیرقابل استفاده و بی مصرف می باشند. طبق تعریف قانون مدیریت پسماند، این کلمه به مواد جامد، مایع و گاز(غیراز فاضلاب) گفته می شودT که به طور مستقیم یا غیرمستقیم حاصل از فعالیت انسان بوده و از نظر تولید کننده زائد تلقی می شود. 
مدیریت پسماندها عبارتست از یک مجموعه مقررات منسجم و سیستماتیک راجع به کنترل تولید، ذخیره، جمع آوری، حمل و نقل، پروسه و دفع پسماندها، منطبق بر بهترین اصول بهداشت عمومی، اقتصاد، حفاظت از منابع، زیباشناختی و سایر ملزومات زیست محیطی و آنچه برای عموم مورد توجه است. با این تعریف مدیریت پسماندها تمام موارد اداری، مالی، قانونی، طراحی و کارهای مهندسی را در برمی گیرد که در آن راه حل های مسائل و مشکلات پسماندهای جامد از طرف اهالی به عهده دولت گذاشته شده است. راه حل ها ممکن است شامل یک رابطه پیچیده میانبخشی بین رشته هایی مانند علوم سیاسی، برنامه ریزی محلی و شهری، جغرافیا، اقتصاد، بهداشت عمومی، جامعه شناسی، آمار، ارتباطات و حفاظت از منابع و همچنین مهندسی و علم مواد باشد.
اصطلاح پسماندها عام بوده و شامل تمام منابع و انواع دسته بندی ها ، ترکیبات و خواص مختلف می باشد. پسماندهایی که باید دور ریخته شوند، ممکن است برای دیگران و یا در موقعیت دیگری دارای ارزش باشند، ولی برای صاحب آن با ارزش نباشند و باید دور ریخته شوند.
 

انواع پسماند

 بر اساس قانون مدیریت پسماند، پسماندها به پنج گروه تقسیم شده اند که انواع آن به همراه تعاریف مربوطه در ادامه آورده شده است:
پسماندهای عادی: به کلیه پسماندهایی گفته می شود که بصورت معمول از فعالیت های روزمره انسان ها در شهرها، روستاها و خارج از آنها تولید می شود. از نمونه این پسماندها می توان به زباله های خانگی و نخاله های ساختمانی اشاره نمود.
- پسماندهای پزشکی(بیمارستانی): به کلیه پسماندهای عفونی و زیان آور ناشی از بیمارستان ها، مراکز بهداشتی، درمانی، آزمایشگاه های تشخیص طبی و سایر مراکز مشابه گفته می شود. سایر پسماندهای خطرناک بیمارستانی از شمول این تعریف خارج است.
پسماندهای ویژه (خطرناک): به کلیه پسماندهایی گفته می شود که به دلیل بالابودن حداقل یکی از خواص خطرناکی از قبیل سمیت، بیماری زایی، قابلیت انفجار یا اشتعال، خورندگی و مشابه آن به مراقبت ویژه نیاز داشته باشد و آن دسته از پسماندهای پزشکی و نیز بخشی از پسماندهای عادی، صنعتی، کشاورزی که نیاز به مدیریت خاص دارند، جزو پسماندهای ویژه محسوب می شوند.
پسماندهای کشاورزی: به پسماندهای ناشی از فعالیت های تولیدی در بخش کشاورزی گفته می شود، از قبیل فضولات، لاشه حیوانات(دام، طیور و آبزیان)، محصولات کشاورزی فاسد یا غیرقابل مصرف.
پسماندهای صنعتی: به کلیه پسماندهای ناشی از فعالیت های صنعتی و معدنی و پسماندهای پالایشگاهی، صنایع نفت، گاز و پتروشیمی و نیروگاهی و امثال آن گفته می شود، از قبیل براده ها، سرریزها و لجن های صنعتی.

آگاهی از ترکیبات پسماند برای ارزیابی و انتخاب تجهیزات جمع آوری، پردازش، برنامه های طراحی و .... لازم است. از سوی دیگر برای شناسایی پسماندهای خطرناک لازم است از ماهیت و ترکیبات داخل پسماند آگاهی کافی وجود داشته باشد. نسبت بین ترکیبات مختلف پسماند های شهری به عوامل متعددی بستگی دارد که از آن جمله می توان به سطح رفاه مردم، طرز تلقی مردم از مصرف انواع مواد و طریقه بسته بندی مواد اشاره نمود.

جابجایی، ذخیره و پردازش پسماند در محل
جابجایی، ذخیره و پردازش پسماندها در محل تولید، قبل از اینکه جمع آوری گردند، دومین عنصر موثر از شش عنصر موثر در مدیریت پسماندها بشمار می رود. چون این عنصر اثرات مهمی در بهداشت عمومی، عناصر موثر بعدی و طرز تلقی عموم از سیستم مدیریت پسماند خواهد داشت، فهم آن بسیار مهم است. توجه به نکات ایمنی در امر جابجایی، ذخیره و پروسه در محل پسماندها ضروری است، چرا که برخی از پسماندها خطرناک بوده و عدم رعایت مسائل ایمنی در مراحل مختلف جابجایی، ذخیره و پروسه در محل پسماند می تواند منجر به بروز حوادث شود. همچنین برخی از پسماندهای خطرناک ناسازگار بوده و لازم است در مورد اینگونه پسماندها دقت لازم صورت پذیرد.
 
پسماندهای خطرناک
همانگونه که از اسم پسماندهای خطرناک بر می آید، اینگونه پسماندها درصورت عدم دقت و مراقبت کافی در مدیریت آن می تواند منجر به صدمات جبران ناپذیری به انسان ها، حیوانات، محیط اطراف و تاسیسات و تجهیزات شود. به دلیل اهمیت مدیریت مناسب و اصولی اینگونه پسماندها، کشورهای مختلف قوانین و مقررات خاصی را برای مدیریت آن در مراحل تولید، ذخیره، جابجایی، حمل و نقل و دفع نهایی وضع نموده اند.
رشد فزاینده تولید مواد شیمیایی و همچنین مصرف این مواد در فرایندهای مختلف صنعتی از نشانه های بارز یک جامعه صنعتی به شمار می رود. گرچه استفاده از این مواد در شاخه های مختلف تا حد زیادی باعث توسعه اقتصادی گردیده است، اما مطالعات و تجربیات نشان می دهند که اثرات سوء قابل توجهی در ارتباط با این مواد موجود می باشد. اثرات سوء ناشی از پسماندهای خطرناک بسیار متفاوت و متنوع می باشند. برخی از این اثرات، کوتاه مدت و شدید هستند. مسمویت های حاد توسط مواد شیمیایی خطرناک مثال بارزی از این نوع اثرات هستند. تجربیات سایر کشورها نشان می دهند که در این خصوص کودکان در گروه سنی 1 تا 10 سال گروه بحرانی تحت تأثیر هستند. دسته دیگر از اثرات بهداشتی، اثرات دراز مدت هستند. این عوارض در مدت زمان نسبتاً طولانی بارز می شوند، که بیشتر به خصوصیات سمی، تجمع پذیری زیستی، سرطانزایی، جهش زائی و مواد شیمیایی مربوط می گردند. براین اساس ترکیب شیمیایی یک ماده زائد به لحاظ ایجاد سمیت، سرطانزایی، ایجاد اثرات سوء بر جنین و نوزاد و همچنین پدید آوردن جهش و احتمالاً سایر تأثیرات سوء باید مورد شناسایی قرار گیرد. لازم به ذکر است آنچه که برخی از پسماندهای خطرناک را مهمتر از برخی دیگر جلوه می دهد، وسعت استفاده و کاربرد آن در بخش های مختلف اقتصادی است.

                                                                  کافیست اولین گام را بردارید...