بستن
10 خطر که جان افراد را در محیط کار تهدید می کند (بخش اول)
آیا می دانستید که با توجه به آمارهای رسمی موجود در کشور سالانه در حدود 10000 حادثه شغلی در کشور رخ می دهد، که متاسفانه حدود 900 نفر جان خود را بر اثر این حوادث در واحدهای صنعتی از دست می دهند. هزینه های مستقیم و غیرمستقیم ناشی از این حوادث بار مالی فراوانی را بر جامعه تحمیل می کند. افزایش ایمنی و بهداشت محیط کار از جمله سیاست های مهم هر کشوری محسوب می شود، تا بتوانند از آسیب های ناشی از حوادث و بیماری های کاری بر کارفرمایان و جامعه بکاهند. چگونه می توان از این هزینه های سرسام آور جلوگیری کرد؟ جواب ساده است، شناسایی خطرات و رعایت قوانین ایمنی محیط کار، ما در این مطلب قصد داریم 10 خطر مهم را که در محیط های کار افراد با آن مواجهه دارند را معرفی کنیم.


1- لغزش، سکندری خوردن و افتادن

سقوط یکی از دلایل شایع آسیب در محیط کار می باشد. سقوط می تواند به دلایل مختلفی در محیط کار و حتی در محیط های غیر کاری رخ بدهد (برای نمونه از جمله علت های رخداد سقوط می توان به سطوح ناهموار کف، کف مرطوب و خیس، کابل های رها شده در محیط کار  و... اشاره نمود). سقوط یکی از شایع ترین علت صدمات در محل کار است. سالانه کارفرمایان مجبور به پرداخت هزینه های زیادی به ازای این حوادث هستند، در حالی که در صورت رعایت مقررات ایمنی می توان از رویداد چنین حوادثی در محیط کار جلوگیری نمود. همانطور که می دانید کارفرما مسئول تأمین ایمنی کارگران و کارکنان خود را در محیط کار می باشد.
 
 
حوادث همیشه در طول تاریخ رخ داده اند و همچین در آینده نیز رخ می دهند، اما با انجام اقدامات ساده ای می تواند محیط کار را ایمن تر نمود و جلوی بسیاری از حوادث را گرفت. برای مثال با رعایت مواردی از قبیل پیاده سازی سیستم 5S، تمیز کردن لکه ها (روغن و...) و مایعات ریخته شده کف محل کار، قرار دادن تجهیزات در جاهای مخصوص به خود، بهبود روشنایی، تهیه دستورالعمل کار برای ارتفاع و ملزم کردن کارگران برای پوشیدن کفش های ایمنی مقاوم در برابر لغزش می توان جلوی بسیاری از حوادث سقوط را گرفت.

2- جریان الکتریکی 

هر سیم دارای جریان برقی می تواند به افراد آسیب برساند، خواه مستقیماً توسط افراد لمس شود و یا به طور غیرمستقیم از طریق یک هدایت کننده جریان الکتریکی به فرد مورد نظر منتقل گردد. ولتاژهای بالاتر از 50 ولت برای انسان خطرناک تلقی می شوند و باید جدی گرفته شوند. معیوب بودن پوشش سیم ها و همچنین از بین رفتن پوشش سیم های داخلی موتورها و دستگاه های الکتریکی به علت ساییده شدن و سوختن می تواند باعث ایجاد یک منبع خطر در محیط کار گردد. متأسفانه برخی از حوادث سالانه، در اثر تماس با جریان برق در محیط کار اتفاق می افتند، کشنده هستند. شوک ناشی از جریان برق در بسیاری موارد می توانند صدمات شدید و دائمی ایجاد کنند. بیشتر این برق گرفتگی ها ناشی از تجهیزات معیوب  محیط کار هستند که می تواند با یک اقدام پیشگیرانه مناسب پیشگیری شوند. برخی از موارد پایه ای ایمنی الکتریکی عبارتند از: تعمیر و نگهداری کلیه تاسیسات و تجهیزات برقی در دوره های زمانی مناسب، ایزوله کردن افراد با انتخاب تجهیزات حفاظت فردی مناسب، استفاده از رله های حفاظتی، اتصال بدنه فلزی دستگاه ها به زمین و جایگزینی بخش های آسیب دیده کابل های برق از جمله مواردی هستند که می توان با رعایت آن ها از وقوع حوادث ناگوار جلوگیری کرد. حتی باید در نظر گرفت که وسایل برقی معیوب گاهی اوقات می توانند منجر به ایجاد آتش سوزی در محیط کار شوند. 

3- حریق

کسب و کارهایی که از ضعف زیادی در رعایت نظم و انضباط محیط کار دارند، در دسترس عموم هستند (برای آتش سوزی عمدی) و همچنین کسب و کارهای که از تجهیزات دارای نقص استفاده می کنند، باید منتظر حریق باشند. در کنار آسیب به ساختمان ها، حریق می تواند باعث آسیب به افراد و حسن شهرت کسب و کار گردد (برای مثال حادثه پلاسکو که صدمات مالی و جانی فراوانی را در بر داشت). این موضوع در حالی است که اقدامات ایمنی مناسب می تواند از وقوع چنین حریق های جلوگیری نماید. نصب دتکتورها و سنسورهای تشخیص و اطفاء حریق به منظور کاهش زمان کشف و اطفاء می تواند در جلوگیری از ایجاد و گسترش حریق، موثر واقع شوند. البته لازم است این تجهیزات به صورت دوره ای مورد آزمایش قرار بگیرند. باید این تجهیزات به منبع برق جایگزین متصل شوند تا در صورت نبود جریان برق بتوانند بطور صحیح عمل کنند. همچنین لازم است طرح مديريت واكنش در شرايط اضطراري (Emergency Response Plan) در سازمان مشخص شده و افراد از وظایف خود در صورت رخداد حریق و راه های خروج از ساختمان آگاه باشند.
 در جهت مقابله با حریق، وجود کپسول های آتش نشانی متناسب، آماده بکار و به تعداد کافی در محیط کار بسیار لازم و ضروری است. در صورتی که افراد در کنار شعله های آتش کار می کنند، باید از لباس کار مقاوم در برابر حریق استفاده شود. مواد قابل اشتعال باید به طور ایمن نگهداری شوند، تجهیزات الکتریکی که از آن ها استفاده نمی شود باید خاموش شوند و از جریان برق قطع شوند. تهیه MSDS مواد برای آگاهی افراد از نوع مواد شیمیایی و راه های اطفاء آن بسیار ضروری است. حریق مسئله ای است که کارفرمایان و کارمندان در مقابله با آن نقش بسیار مهمی بر عهده دارند. 

4- کار در فضاهای محدود (بسته)

مکان هایی که محصور هستند می توانند به مکان های خطرناکی برای کار تبدیل شوند. اتاق ها، مخازن، سیلوها، چاله ها، سنگرها، چاهها، فاضلاب ها، زهکشی ها، مجرای لوله کشی شده و اتاق های بدون تهویه و یا تهویه مطبوع ضعیف، می توانند خطر مرگ یا صدمات جدی را افزایش دهند. جوشکاری، نقاشی، برشکاری با شعله، استفاده از مواد شیمیایی در فضاهای کوچک، نشت گاز در فضاهای بسته می تواند شرایط کار خطرناکی را ایجاد کند. آموزش ضعیف می تواند نه تنها به کارگران محصور در این فضاها بلکه به افرادی که برای نجات آنها تلاش می کنند آسیب برساند. موارد دیگری که در صورت عدم دقت ممکن است باعث رخداد حادثه در چنین محل های شود عبارتند از: کمبود اکسیژن، انتشار گاز سمی، کار با مایعات و مواد جامدی که ناگهان فضای محصور را پر می کنند و... . مواد باقیمانده ناشی از سوختن می تواند برای مدت زیادی گاز، دود یا بخار و گرد وغبار ساطع کنند و یا چنین موادی می توانند باعث ایجاد شرایط کار گرم شوند.

یک راه کاملاً واضح برای کاهش خطر کار در فضاهای محدود، جلوگیری از ورود به فضاهای محدود و بسته می باشد. آیا واقعاً لازم است که افراد به فضای محدود بروند و در آنجا کار کنند؟ اگر غیرقابل اجتناب است، حتما اقدامات احتیاطی باید رعایت شود. آموزش و تهیه دستورالعمل های مناسب جهت ورود به فضای بسته بسیار می تواند در کاهش این حوادث مثمر ثمر باشد. 

5- خطرات مکانیکی

اصطلاح خطرات مکانیکی در اینجا به گروهی از خطرات اطلاق می شود که می تواند باعث آسیب فیزیکی و جسمانی برای افراد شوند. این خطرات از شایع ترین خطرات محیط های شغلی محسوب می شوند و اغلب در اکثر محیط های کاری رخ می دهند. ماشین آلات بدون حفاظ، بخش های در حال حرکت ماشین آلات، دستگاه های برش و پرس، pinch points ،nip points و خطرات له شدگی از جمله منابع ایجاد کننده این خطرات هستند. همانطور که در طول روز کاری خود مشغول بکارید، احتمالاً با یکی از این خطرها مواجهه داشته اید. کارفرمایان باید از ایمنی کارکنان خود در مقابل چنین خطرهای اطمینان حاصل کنند. ارائه آموزش های لازم برای کارگران در مورد نحوه صحیح کار با تجهیزات و نحوه رعایت اصول ایمنی بسیار می تواند کمک کننده باشد.

ادامه دارد...

کافیست اولین گام را بردارید...
 
سازمان بین المللی کار
بهبود شرایط کار در طول سالیان دراز، فکر بسیاری از افراد را به خود مشغول داشته است. نیاز به پیدایش چنین سازمانی در قرن نوزدهم به وسیله دو تن از صنعتگران ولزی و فرانسوی یعنی رابرت اوون و دانیل لگراد مورد تأکید و پیگیری قرار گرفته بود. نخستین گام مهم در این زمینه، تشکیل کنفرانس بین المللی در سال 1980 با نمایندگان 14 کشور در شهر برلین بود. در این کنفرانس پیشنهادهایی برای تدوین مقرراتی در زمینه حداقل سن اشتغال، بهبود شرایط کار زنان و نوجوانان ارائه گردید. در سال 1898 کنفرانس دیگری در بروکسل تشکیل شد و در سال 1900 « جامعه بین المللی حمایت قانونی از کارگران » ایجاد شد. نهایتا سازمان بین المللی کار (International Labour Organization) در سال 1919 پس از جنگ جهانی اول، زمانی که کنفرانس صلح در کاخ ورسای برپا بود، برای پشتیبانی از حقوق کارگران و ایجاد شرایط مساعد کار و امکانات کافی برای اشتغال و سطح زندگی مناسب برای کارگران سراسر جهان، تأسیس گردید. هدف این سازمان استقرار عدالت اجتماعی، آزادی و امنیت اقتصادی و ایجاد فرصت های برابر برای همه ی ملت ها و همچنین تدوین مقررات و قوانین بین المللی، بهینه سازی استانداردهای بین المللی کار و حصول اطمینان از بکارگیری آنها بود.
قانون سازمان بین المللی کار در بین ماه های ژانویه و آوریل 1919 به وسیله کمیسیون کار در کنفرانس بین المللی صلح تدوین شد. این کمیسیون ترکیبی از نمایندگان 9 کشور بلژیک، کوبا، چکسلواکی، فرانسه، ایتالیا، ژاپن، لهستان، بریتانیا و ایالت متحده آمریکا بود و نتیجه این نشست ایجاد سازمان سه جانبه گرایی بود که تنها سازمانی بود که نمایندگان دولت، کارفرمایان و کارگران را در یک نقطه سامان می داد. قانون ILO فصل هشتم معاهده صلح ورسای می باشد.
در آغاز تأسیس، حدود 45 کشور به عضویت سازمان بین المللی کار درآمدند. اولین نشست سازمان بین المللی کار، همراه بود با دو نماینده از دولت و کارفرمایان و کارگران از هر کشور عضو که در تاریخ 29 اکتبر 1919 با یکدیگر ملاقات کردند. این نشست مسائل مربوط به شش مبحث اول قانون بین المللی کار درباره ساعت کار در صنایع، بیکاری، حفاظت از زنان باردار، ساعت کار شبانه زنانه، حداقل سن کار و کار شبانه برای نوجوانان در صنعت را تشریح نمود.
در حال حاضر حدود 180 کشور عضو این سازمان می باشند. کشور ایران از نخستین سال تشکیل سازمان بین المللی کار عضو این سازمان گردیده است و در سال 1945 برای نخستین بار هیات نمایندگی کامل از جانب ایران در کنفرانس بین المللی کار شرکت کرد. نشست های این سازمان در خرداد ماه هر سال در شهر ژنو تشکیل می شود و نمایندگان کارگران و کارفرمایان نظرات خود را با آزادی بیان می کنند.
در سال 1944 سازمان نشست ها را در فیلادلفیا، واقع در آمریکا برگزار نمود که در پی آن اعلامیه فیلادلفیا مصوب گردید و بر اساس آن سازمان بین المللی کار موظف گردید در کشورهای جهان موارد زیر را پیگیری نماید:
- اشتغال کاری همه افراد و افزایش سطح زندگی
- بکار گماردن کارگران با شغل هایی که با قابلیت های آنها متناسب است
- ایجاد امکانات و تسهیلات لازم برای آموزش کارگران
- ایجاد امکانات پیشرفت و ترقی برای همه مردم به صورت عادلانه، از نظر دستمزد، سختی کار و شرایط کار
- ایجاد همکاری مطلوب میان کارگر و کارفرمایان
- پشتیبانی از سلامت کارگران در همه شغل ها
- فراهم کردن تسهیلات رفاهی کودکان و مادران
- توسعه بیمه اجتماعی برای همه کارگران و تأمین درمان پزشکی کامل
- فراهم کردن غذا و فرهنگ مناسب و تسهیلات فرهنگی و تفریحات سالم
- ایجاد امکانات یکسان برای آموزش کارگران
- تشکیلات سازمان بین المللی کار

مجمع عمومی 
این مجمع، هر سال یک بار با شرکت نمایندگان عضو تشکیل می شود. هر کشور عضو دو نماینده دولت، یک نماینده کارفرما و یک نماینده کارگران به مجمع می فرستد. هر یک از این نمایندگان می توانند مشاوران فنی همراه خود داشته باشند. برای هر نشست مجمع عمومی یک رئیس و سه نایب رئیس برگزیده می شود.
فعالیت های عمده مجمع عمومی، برقراری حداقل معیار برای شرایط کار و زندگی کارگران است. معیارهایی که به تصویب نماینده مجمع عمومی می رسد در موافقت نامه ها و توصیه نامه های سازمان بین المللی کار گنجانده می شوند و بایستی با اکثریت آرا مجمع عمومی تصویب شوند و کشورهای عضو وظیفه دارند توجه مقامات کشور را به موافقت نامه ها جلب کنند و شرایطی ایجاد کنند که این توصیه نامه ها در مجلس قانون گزاری کشور تصویب و به اجرا گذارده شوند. توصیه نامه های سازمان بین المللی کار برای توجه دولت ها و راهنمایی آنها در انجام خدمات بهداشت حرفه ای و حفاظتی و رفاه اجتماعی کارگران است و لزومی ندارد که عینا از تصویب مجلس قانون گذاری بگذرد. کشورهای عضو موظف هستند که تصویب و عدم تصویب توصیه نامه ها را به آگاهی سازمان بین المللی کار برسانند. این گزارش ها به وسیله ی کمیته کارشناسان بررسی می شوند. وظیفه دیگر مجمع برگزیدن اعضای هیئت اجرایی، تصویب برنامه و بودجه و تعیین خط مشی درباره پیشنهادهای اجرایی و یا نمایندگان کشورها می باشد.

هیئت اجرایی

هیئت اجرایی سازمان بین المللی کار هر سه سال یک بار در مجمع عمومی برگزیده می شوند. هیئت اجرایی 56 نفر هستند که 28 نفر نماینده دولت، 14 نفر نماینده کارگران و 14 نفر نماینده کارفرمایان هستند. از 28 نفر نماینده دولت، 10 نفر از سوی کشورهای صنعتی برگزیده می شوند و 18 نفر دیگر از سوی نمایندگان سایر کشورها برگزیده می گردند.

دفتر بین المللی کار

این دفتر به منزله دبیرخانه سازمان است و مسئولیت انجام امور اداری و دفتری و تأمین وسایل برگزاری مجمع را برعهده دارد. ریاست این واحد بر عهده مدیر کل دفتر بین المللی کار است و محل این دفتر در ژنو است.
 
کافیست اولین گام را بردارید...
سازمان بهداشت جهانی
این سازمان یکی از آژانس های سازمان ملل متحد است که مهمترین هدف آن هماهنگی و ارتقاء وضعیت بهداشت عمومی در سطح جهان است. سازمان بهداشت جهانی در سال 1945 با تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد تشکیل یافته است و در سال 1946 قانون اساسی خود را تصویب کرد و از هفت آوریل 1948، که بعد ها روز جهانی سلامت نام گرفت به اجرا گذاشته شد.
سازمان جهانی بهداشت مسئولیت هدایت و هماهنگی ارتقاء سلامت مردم جهان را در چهارچوب سازمان ملل متحد بر عهده دارد. کارشناسان این سازمان استانداردهای سلامت را تدوین کرده و کشورها را در برخورد با مشکلات بهداشتی درمانی یاری می کنند. طبق اساس نامه سازمان بهداشت جهانی، هدف اصلی این سازمان "دست یابی عموم مردم به بهداشت و سلامت در بالاترین سطح ممکن به عنوان اساسی ترین حقوق هر انسان بدون در نظر گرفتن نژاد، مذهب، اعتقادات سیاسی، شرایط اقتصادی یا موقعیت اجتماعی او" است. بر طبق این اساس نامه، سلامت عبارت است از وضعیتی که در آن شرایط فرد از لحاظ جسمانی، ذهنی و اجتماعی کاملا مناسب بوده و تنها به عدم حضور بیماری یا ناتوانی منحصر نمی شود.
در سال 1948 در اولین نشست اعضاء اولویت های جهانی سلامت را مالاریا، سلامت مادر و کودک، سل، بیماری های آمیزشی، تغذیه و سلامت محیط انتخاب نمودند، که اغلب این موارد هنوز هم از اولویت های جهانی سلامت بشمار می روند.
یکی از مهمترین اقدامات سازمان بهداشت جهانی در مقابله با انتشار بیماری های واگیر تدوین قوانین بین المللی سلامت است که کشورها را موظف به شناسایی و کنترل این بیماری ها کرده است، که در سال 2005 و در طی بازنگری جدید این قوانین، سارس و گونه های تازه آنفولانزا نیز به این لیست اضافه شد. یکی دیگر از نوآوری های اخیر این سازمان ایجاد مرکز عملیات استراتژیک سلامت است، که با آخرین تکنولوژی ها در زمینه اپیدمی بیماری ها و بلایای طبیعی در هماهنگی اطلاعات و اقدامات بین کشورهای مختلف دنیا فعالیت می کند. با توجه به شیوع بیماری های مزمن، تغییر شیوه زندگی در جوامع فقیر و غنی، این سازمان استراتژی جهانی تغذیه، تحرک و سلامت را وضع کرد تا به مقابله با بیماری های قلبی، سکته مغزی، سرطان ها و دیابت بپردازد. در نشت هزاره سوم سازمان ملل متحد، سلامت محور توسعه قرار گرفت و سه هدف از هشت هدف اصلی اهداف توسعه در هزاره سوم مستقیما به سلامت مربوط بود و بقیه اهداف نیز به صورت غیرمستقیم با سلامت در ارتباط بود.

ساختار سازمان بهداشت جهانی

کشورهای عضو سازمان بهداشت جهانی نمایندگانی به مجمع بهداشت جهانی می فرستند که ارگان اصلی تصمیم گیری این سازمان است. این مجمع همه ساله در مقر سازمان، واقع در ژنو تشکیل جلسه می دهد و علاوه بر تعیین دبیر کل سازمان برای پنج سال، سیاست های مالی سازمان را بررسی می کند و بودجه های پیشنهادی برای برنامه ها را بازبینی و تأیید می کند. عملیاتی کردن تصمیمات و سیاست های مجمع توسط هیئت اجرایی سازمان بهداشت جهانی انجام می شود. این هیات از 36 متخصص حوزه سلامت تشکیل شده که به مدت 3 سال از سوی مجمع انتخاب می شود. همچنین دبیرخانه این سازمان که ریاست فنی و مدیریت اداری آن برعهده مدیرکل سازمان است، وظیفه ارائه کمک های فنی و مدیریتی به کشورهای عضو را دارا است تا برنامه های توسعه ای کشور خود را فراهم آورند. همه اعضای سازمان ملل می توانند عضو سازمان جهانی بهداشت شوند. سایر کشورها در صورتی که تقاضای عضویتشان به تصویب اکثر مجمع عموم جهانی بهداشت برسد، می توانند عضو شوند. در حال حاضر 193 کشور دنیا عضو این سازمان جهانی هستند.
مقر سازمان جهانی بهداشت در کشور سوئیس می باشد.

بودجه

اعتبارات سازمان بهداشت جهانی از طریق حق عضویت کشورها و کمک های داوطلبانه کشورها و سازمان ها تأمین می شود. این اعتبارات در چهار زمینه کلی زیر هزینه می شوند:
- مداخلات اساسی سلامت شامل کنترل اپیدمی ها
- سیاست ها و محصولات نظام سلامت شامل کیفیت داروها و تکنولوژی ها
- تعیین کننده های سلامت شامل تغذیه و دخانیات
- حمایت موثر کشورهای عضو شامل مدیریت و فناوری اطلاعات
75 درصد این اعتبار در دفاتر نمایندگی و ادارات منطقه ای و 25 درصد در دفتر مرکزی سازمان هزینه می شود. بیش از 30 درصد اعتبارات سازمان بهداشت جهانی در منطقه آفریقا هزینه می شود. 

فعالیت های سازمان بهداشت جهانی

نخستین فعالیت این سازمان برابر اساس نامه آن، اقدام به تعیین جهت و هماهنگی مدیریت در همه فعالیت های بهداشت بین المللی است. این فعالیت، به کشورهای عضو امکان می دهد دشواری و معضلات بهداشتی دارای اولویت در سراسر جهان را باهم شناسایی کنند و به راهبردها، اصول و برنامه های موثر بر این سیاست ها، در جهت رسیدن به هدف بطور جمعی بیندیشند. همچنین این سازمان در تعیین و ارتقای معیارهای بین المللی در زمینه بهداشت مسئولیتی ویژه دارد. این مسئولیت ها در زمینه های زیر می باشند:
- پیشگیری و مبارزه با بیماری خاص
- گسترش خدمات جامع بهداشتی
- بهداشت خانواده
- بهداشت محیط زیست
- آمارهای بهداشتی
- پژوهش های زیستی  

پیشگیری و درمان بیماری خاص

تقریبا همه بیماری های واگیر یا پیشتر از این، موضوع سازمان بهداشت جهانی بودهاند و یا هم اکنون موضوع فعالیت این سازمان هستند. ریشه کنی آبله نمونه ای از همکاری های بین المللی بهداشت است و اکنون این سازمان مبارزه جهانی علیه بیماری ایدز را رهبری می کند. سازمان بهداشت جهانی در برنامه های خود به بیماری های غیر واگیر(سرطان، بیماری های قلبی عروقی، اختلالات روانی، بیماری های دهان و دندان) هم توجه می کند. هم اکنون تمرکز اصلی این سازمان بر روی بیماری کووید-19 تازه ظهور معطوف است.

گسترش خدمات جامع بهداشتی

مهمترین فعالیت سازمان بهداشت جهانی گسترش سیاست بهداشت بین الملل و پشتیبانی از آن و گسترش برنامه جامع بهداشتی کشورها است. فعالیت عمده سازمان بهداشت جهانی برای ارتقای راهبردهای کشوری، منطقه ای و جهانی در دستیابی به بهداشت برای همه تا سال 2000 بوده است. بهداشت محیط همواره یکی از فعالیت های مهم سازمان بهداشت جهانی بوده است. این سازمان فعالیت های تازه ای در راستای حفاظت کیفیت آب، هوا، غذا، بهداشت کار و حفاظت در برابر پرتوها و همچنین شناسایی زودرس خطرات جدیدی که از پیشرفت فناوری بوجود می آید را پیگیری می کند. 

آمارهای بهداشت

سازمان بهداشت جهانی، از نخستین روزهای تأسیس خود، به انتشار انواع گوناگون آمار ابتلا و مرگ و میر در رابطه با دشواری های بهداشتی توجه داشته است.
داده ها به صورت های زیر منتشر می شود:
- گزارش هفتگی همه گیر شناختی؛
- فصل نامه  آماری بهداشت جهان؛
- سالنامه آماری بهداشت جهان؛ 

پژوهش های زیستی- پزشکی

سازمان بهداشت جهانی، کارهای پژوهشی را تقویت و هماهنگ می کند و یک شبکه جهانی مراکز همکار سازمان بهداشت جهانی تأسیس کرده است. افزون بر ارتقای پژوهش جایزه تشویقی به پژوهشگران و مراکز پژوهشی اعطا می کند. سازمان بهداشت جهانی به عنوان مرکز گردآوری، بررسی و مبادله اطلاعات در رابطه با دشواری های بهداشتی عمل می کند و نشریات آن، صدها موضوع درباره انواع گوناگون مسایل بهداشتی را در برمی گیرد.
 
 
کافیست اولین گام را بردارید...